Wstrząs
Przy pogarszaniu się stanu ogólnego, rannego musimy ułożyć go na plecach, podkładając pod podudzia wałek ze zwiniętego koca lub na przykład odzieży czegoś, co mamy pod ręką i ciepło go okryć- najlepsza jest folia termiczna. Jeżeli u poszkodowanego zauważymy lepki pot, szybkie tętno i oddech, pobudzenie lub wyhamowanie, może to świadczyć o pogłębieniu wstrząsu. Ponieważ prowadzi on do śmierci, każdego rannego musimy traktować, jako zagrożonego. Tragedii może zapobiec ułożenie poszkodowanego w pozycji tak zwanej bocznej ustalonej. Jej celem jest udrożnienie dróg oddechowych, zapewnienie odpływu wydzieliny z jamy ustnej, a także utrzymanie rannego w bezpiecznym dla niego ułożeniu. Pozycją wyjściową jest leżenie rannego na plecach. Delikatnie przekręcamy jego głowę na bok, oczyszczamy jamę ustną, rękę poszkodowanego kładziemy, jak najbliżej tułowia, a tę, która leży najbliżej nas wsuwamy pod pośladek rannego. Bliższą nam nogę zginamy w kolanie i chwytamy rannego za bark i biodro po przeciwnej stronie i ostrożnie przekręcamy rannego ku sobie, a drugą dłoń podkładamy mu pod brodę.