Zawał mięśnia sercowego
Zawał mięśnia sercowego objawia się najczęściej zimnym, lepkim potem; bladością skóry; niepokojem; szybkim płytkim oddechem, a czasem nudnościami i wymiotami. Jest to silny ból za mostkiem promieniujący do lewego barku i ramienia, stały lub falujący w obrębie klatki piersiowej, połączony z narastającym lękiem. W taki przypadku musimy podjąć następujące działania: bezzwłocznie musimy uspokoić poszkodowanego, nie możemy dopuścić, aby zagrożony zawałem człowiek wykonywał jakiekolwiek czynności. Układamy go w takiej pozycji, aby klatka piersiowa znajdowała się nieco wyżej, następnie pilnie wzywamy pogotowie ratunkowe. Oczekując na ich przybycie staramy się uśmierzać lęk zagrożonego, uspokoić go, aby pogłębić jego oddechy, stale obserwując jego stan. W przypadku utraty przytomności kontrolujemy drożność dróg oddechowych i oddech. Przy wystąpieniu bezdechu podejmujemy oddech zastępczy, a gdy zatrzyma się krążenie musimy rozpocząć reanimację.